Maandag en vandaag

Vertrokken vanuit Trois rivieres richting quebec. Een prachtige route Le Chemin du Roy lngsheen de St Lawrence rivier. Prachtige houten huizen, grote akkers (siegneuriale indeling: panden van 300 meter breed en gigantisch lang tot aan de St Lawrence), ook een erfenis van de Fransen.
En vele fruitstalletjes waar we appeltjes, zoete mais en roze tomaten kochten. Na Quebec, dat we niet bezochten, beken we de Waterval van Montmorency, 30 meter hoger dan de Niagara maar minder breed. Nadien onze reis verder gezet tot aan de Charlevoix kust. Een kust die vele kinstenaars aantrekt vanwege het speciale licht. Elke avond kleurt de hemel hier in alle mogelijke pastelkleuren. Door het slechte weer konden we er maar een beetje van genieten. savonds belanden we op een camping in het parc des grands jardins. Primitief, maar prachtig gelegen. Pas vanmorgen beseften we hoe mooi het wel was. Tussen de bergen, alleen de natuur. Vandaag vroeg opgestaan en de lokale hoogste piek beklommen 968m. En de jongens en vooral Winter deden dat helemaal geweldig flink. Boven eerst een meer (deed me wat denken aan ons Chamonix avontuur) en dan helemaal naar de top. Ongelooflijk prachtig. En toen vloog er ineens een Hercules vliegtuig vlak over ons - we ontdekten nadien dat er vlakbij een militaire basis is. Indrukwekkend wel.
En dan 4,5km naar beneden, 480m niveauverschil. En Winter is samen met Robbe bijna helemaal naar beneden gelopen. En nu zitten we op een leuke camping: can jaseux, aan de oevers van de Saguenay fjord. Morgen gaat het richting Tadoussac en de kans om walvissen te zien. We hopen vooral dat het feit dat we nog geen enkel ander dier zagen gecompenseerd zal worden door walvis-overdaad. Tot snel & slaapwel . xxx

Zondag Trois Rivières

Om 22u aangekomen op onze nieuwe camping. We hadden nog heerlijk gegeten in Montreal. Spaghetti met ballekes voor Winter en hij was het hele avontuur al bijna vergeten.

We overnachten in Trois Rivières, midden tussen Quebec en Montreal.
1,5 u naar het noorden bezochten we het Parc National de la Mauricie. Prachtige wandeling gemaakt langsheen meren en watervallen. En de weg doorheen park gevolgd. Prachtig, maar niet 1 dier gezien. Behalve wat eekhoorns en chipmunks. Terug naar de camping waar we onder steeds hevigere regenbuien een boekje lazen allemaal snel in slaap vielen.

Vervolg Montreal

Filip vertrok dus richting ziekenhuis met Winter. Ik bleef met 2 beteuterde grote mannen achter. Vlakbij was een Japans festival waar we Sushi en een hele lekkere Japanse maaltijd aten. Het was nog een bewijs van de multiculturele stad die Montreal is. 100den talen hoor je op straat, allemaal van lokale mensen.

En ja, we wisten natuurlijk dat we in franstalig canada terechtkwamen maar het is een echte aanpassing. Andere metaliteit, andere keuken, andere vlag en ongelooflijk veel Frand erfgoed. En overal kerken. De eerste Franse missionarissen hadden een serieus budget voorhanden.

Nadat ik met de jongens wat had rondgekuierd besloten we fietsen te huren. We wilden net wegfietsen toen ik zei: Laten we even checken of papa al terug is...en ja hoor daar zaten ze. Dus een extra fiets en een fietskar en een ijsje voor Winter.
We fietsen naar de eilanden voor Montreal, de brug over de st Lawrence naar het Gilles Villeneuve Formule 1 circuit van Montreal , en daar volle gas natuurlijk. Montreal is echt een stad voor mij: ik herinnerde me dat ik een Panini plakboek had van de spelen hier en dat ik die echt volgde. Bovendien was de wereldtentoonstelling hier in 1967. Kan geen toeval zijn...

Onze eerste 5 dagen in een camper.

Op donderdag zijn we ons huis op wielen gaan afhalen. Een dagje vroeger dan voorzien maar we hadden Toronto echt wel gezien. Spijtiggenoeg duurde het meer dan 4 uur om Toronto door te geraken en kwamen we dus om 23u pas aan op onze camping. De volgende dag gingen we de omgeving verkennen. De plek: Thousand Islands, de plek waar Lake Ontario overgaat in de St Lawrence rivier. Een beetje een magische plek, meer dan 1864 eilandjes, allemaal op 35 na in privé bezit. wat betekende dat sommige eilanden een klein hutje hadden en anderen een villa die bijna groter was dan het eiland. Met de dikke spieterboot voor de deur natuurlijk.
We zijn onder leiding van Steve gaan kajakken. Tof en vooral een aantal nieuwe roeitips gekregen die ons ook op de Humbeekse vaart zeker zullen helpen. Winter maakte zich vooral zorgen dat de boot van de meester ging zinken. 3 uur gekajakd. We waren samen met een Engelse familie en ik denk dat de papa recht in zijn bedje is gegaan :-). Hij had nog nooit gekajakt. Nog even aan een stradje gezeten en dan terug richting camping. De volgende ochtend vroeg opgestaan en richting Montreal vertrokken. Eens we de camper geparkeerd hadden zijn we richting stad vertrokken. En toen gebeurde het. Winter keek naar de boten in het water en botste op een ijzeren vuilbak. Net op een slechte plek en pets een open wonde. Wat wel ongelooflijk was...binnen de 2 seconden waren er drie mensen gestopt die elk een halve apotheek bijhadden. Ondertussen was er al iemand verderdoor een hulppost gaan verwittigen en snel was er een EHBO man aanwezig die de wonde ontsmette, verzorgde en ons het adres bezorgde van het dichtstbijzijnde kinderhospitaal. Ze verwittigden ook onmiddellijk een taxi. Na het afstandelijke Toronto en nietetegenstaande wat er gebeurde - was dit echt een verademing. En dit zette zich de rest van de dag door. Vriendelijke mensen, hoog knuffelgehalte, moois mensen met gevoel voor mode, minder dikke mensen, jovialer...veel meer een Franse cultuur. En het Frans zelf...bijna niet te verstaan. Op een gegeven moment sprak er iemand tegen Filip en zowel hij als ik dacht dat het Zweeds was. Echt hete patat in de mond Frans.

Dag 5: Niagara

Vandaag de Falls gezien. Een must see, maar ook een kruising tussen het Zwin en Disneyland.

Hoe ram je alle top hotelketens op een bombastische manier op een vierkante km, samen met 25 disney attracties, aan de oevers van een mythische plek.

Indrukwekkend blijft het. En de verhalen van zij die zich aan een afdaling waagden ook.

We keken van boven en daalden af tot op rivier niveau. Knap en overweldigend.

Nadien een mooie rit gehad over de Niaraga Peninsula naar Niagara-on-the-Lake. Een prachtig weggetje door een glooiend landschap temidden van wijnranken. En fruitkwekerijen. Gestopt voor wijn en fruit. Beiden verrukkelijk.

Het dorp Niagara-on-the-lake zelf is een Engels aandoend kneuterdorp met de prachtigste huisjes en winkels met handgemaakte spulletjes, zelfgebakken koekjes en brood, ...Je werd gewoon goed gezind van er rond te lopen.

Bij de thuiskomst een plons in het zwembad en toen ontdekten we ineens 3 toeschouwers. 3 wasberen zaten ons vanop het dak van de buren te bespieden. Geweldig vonden wij, maar blijkbaar een probleem voor de bewoners aangezien ze alles opkannelen wat ze vinden, inclusief zwembad accesoires. Maar ik vond ze toch bereschattig.

Morgen doen we een thuisdagje. Een dagje vakantieluieren, zwemmen, lezen, ...En als het lukt vertrekken we donderdag al met de RV. We'll keep you posted.

Dag 4: Toronto Islands

Iedereen heeft wat uitgeslapen want de jet lag laat zich voelen. Nadien met de streetcar richting Toronto. Ferry genomen naar de Toronto Islands, een eiland net voor Toronto, dat echt een groene oase is. Veel natuur, maar ook de allerschattigste vakantiehuisjes en woonboten, allemaal met een magnifiek zicht op de skyline van Toronto. De regen viel in de namiddag weer met bakken uit de hemel, maar de temperatuur bleef stijgen wat het geheel een tropisch gevoel gaf. Winter en Robbe deden nog wat kunstjes op een houten monument maar toen Robbe zijn eindact wou tonen stak zijn voet een stok in de wielen. Een donderende tuimeling naar beneden. Met veel trots bekeken door Winter. Met veel pijn gedragen door Robbe.

Dag 3: Algonquin

De dag van de foute beslissingen. Heel vroeg op pad richting Bruce Peninsula. Een schiereiland gekend om vogelkolonies, prachtige duinen en nog meer natuurschoon...Maar na 15min in de auto begon het te stortregenen. We besloten dan ook onze bestemming aan te passen en richting Algonquin Park te trekken. Spijtigenoeg bleek dit een foute beslissing te zijn, want 9 uur later stonden we opnieuw thuis, met meer dan 700 km in de wielen en niks anders gezien te hebben dat tropische stormregens...

Een lichtpunt was wel dat we onderzeg een authentiek piepklein cafeetje ontdekten waar oma ontbijt serveerde. De foto's volgen.

Dag 2 zaterdag Toronto

Een tropische warmte hangt boven Toronto. En wij hebben een zwembad. Joepi. Eentje met zout water, dus geen chemicalieen...handig.

was 's morgens al om 5uur wakker. Winter om 6, dus om 7u stonden wij in de lokale supermarkt. Een overdaad aan organic food ingeslagen. Voor de middag de buurt ontdekt. De Beaches. Een van de mondainere buurten van Toronto. Een straat verder sta je aan de oevers van Lake Ontario.

Maar de winkels zijn ver van Knokke stijl. Eerder een wilde mix tussen Brusselse nightshops, dan ineens een design winkel, terug nightshops, groezelige cafes, hippe bars...niet echt een lijn in te krijgen. En dat geldt voor heel Toronto. Een waanzinnige mix van culturen. Op 4 blokken ligt Little Greece (waar we op een braderie belandden), Little Italy, Kensington (hippie stijl) en Chinatown. Telkens gaat het om communes en de straatnamen zijn telkens tweetalig Engels/grieks, Italiaans, ...Machtig om zien. Tegen de avond moe naar huis gestrompeld, nog een zwemmetje gedaan.

Winter verrijkte ons al met enkele nieuwe , niet te versmaden uitspraken: je was me kwijtgewandeld, een mixerhuis (een kerk met een groot kruis) ...

Canada een tweede reeks dag 1

We zijn dus vertrokken voor een tweede Canadese avontuur. En opnieuw was het vliegtuig overboekt, maar ze zochten maar 2 slachtoffers :-)

Rik was voor alle veiligheid blijven wachten, maar wijle dus weg.

Het vliegpersoneel op de eerste vlucht was een samenraapsel fin de carriere (sorry geen accenten want ik vind ze niet) om u tegen te zeggen. Onvriendelijk, verrimpeld (er was een perkamenten versie bij) en een paar waar sommige passagiers zeker nachtmerries aan zullen hebben overgehouden. We kwamen aan in Philadelphia en ontdekten dat onze vlucht naar Toronto 2 uur vertraging had. Op ons gemakje richting gate gestapt. Toen het uur gekomen was bleek de gate veranderd. Een superspurt later bleek er aan die gate geen vliegtuig te zijn. ze waren het kwijt. Moet kunnen...Uiteindelijk met 4 uur vertraging doorgevlogen. Bij aankomst vlot door de douane, snel een taxi gevonden en dan een fijne thuiskomst. We hadden geen eten dus allemaal terstond ons bed in.