Tuesday, August 17, 2010

Onze eerste 5 dagen in een camper.

Op donderdag zijn we ons huis op wielen gaan afhalen. Een dagje vroeger dan voorzien maar we hadden Toronto echt wel gezien. Spijtiggenoeg duurde het meer dan 4 uur om Toronto door te geraken en kwamen we dus om 23u pas aan op onze camping. De volgende dag gingen we de omgeving verkennen. De plek: Thousand Islands, de plek waar Lake Ontario overgaat in de St Lawrence rivier. Een beetje een magische plek, meer dan 1864 eilandjes, allemaal op 35 na in privé bezit. wat betekende dat sommige eilanden een klein hutje hadden en anderen een villa die bijna groter was dan het eiland. Met de dikke spieterboot voor de deur natuurlijk.
We zijn onder leiding van Steve gaan kajakken. Tof en vooral een aantal nieuwe roeitips gekregen die ons ook op de Humbeekse vaart zeker zullen helpen. Winter maakte zich vooral zorgen dat de boot van de meester ging zinken. 3 uur gekajakd. We waren samen met een Engelse familie en ik denk dat de papa recht in zijn bedje is gegaan :-). Hij had nog nooit gekajakt. Nog even aan een stradje gezeten en dan terug richting camping. De volgende ochtend vroeg opgestaan en richting Montreal vertrokken. Eens we de camper geparkeerd hadden zijn we richting stad vertrokken. En toen gebeurde het. Winter keek naar de boten in het water en botste op een ijzeren vuilbak. Net op een slechte plek en pets een open wonde. Wat wel ongelooflijk was...binnen de 2 seconden waren er drie mensen gestopt die elk een halve apotheek bijhadden. Ondertussen was er al iemand verderdoor een hulppost gaan verwittigen en snel was er een EHBO man aanwezig die de wonde ontsmette, verzorgde en ons het adres bezorgde van het dichtstbijzijnde kinderhospitaal. Ze verwittigden ook onmiddellijk een taxi. Na het afstandelijke Toronto en nietetegenstaande wat er gebeurde - was dit echt een verademing. En dit zette zich de rest van de dag door. Vriendelijke mensen, hoog knuffelgehalte, moois mensen met gevoel voor mode, minder dikke mensen, jovialer...veel meer een Franse cultuur. En het Frans zelf...bijna niet te verstaan. Op een gegeven moment sprak er iemand tegen Filip en zowel hij als ik dacht dat het Zweeds was. Echt hete patat in de mond Frans.

No comments:

Post a Comment