http://picasaweb.google.com/tygaume
Alle albums met Canada ;-)))
Thursday, August 27, 2009
De laatste Canadese dag
We beginnen aan onze laatste Canadese dag. Morgen om 10u varen we van Victoria naar Port Angeles in de USA. En we hopen tijd te vinden om een van de grootste vliegtuigmusea in de wereld te bezoeken op de Boeing-terreinen bij Seattle.
Gisteren hebben we de tour gedaan van het gehele zuid-eiland. Heel mooi, de meer ruwe kant ontdekt met veel Bretoense allures. Op een gegeven moment dook vlak vooronze neus een zeeleeuw op die op de rotsen klauterde. Ongelooflijk om ook dat moment te mogen meemaken.
En 's avonds zijn we Robbe's Canadese verjaardag gaan vieren in een restaurant met een Belgische eigenaar en kreeg Robbe zijn Canadese mosselen met friet. De mosselen waren 3 keer groter dan de Belgische. De frieten ook.
Vandaag een luie dag. Winter en Robbe slapen nog. Een hele dikke danku aan iedereen voor de wensen. Bij elke kwam er een mega-glimlach op zijn 12-jarig smoeltje. Mama, hij heeft droomschoenen gekocht van zijn Ami.
Kortom, we sluiten een geslaagde vakantie af met wat sun - sea - sand tijd. Veel gezien, veel impressies, gemixt weer, maar we zullen het nooit vergeten en we keren met graag te terug naar ons Belgisch nest. Waar vrienden en familie zijn. Zonder emigratieplannen. Want home start nog altijd met de H van Humbeek.
Gisteren hebben we de tour gedaan van het gehele zuid-eiland. Heel mooi, de meer ruwe kant ontdekt met veel Bretoense allures. Op een gegeven moment dook vlak vooronze neus een zeeleeuw op die op de rotsen klauterde. Ongelooflijk om ook dat moment te mogen meemaken.
En 's avonds zijn we Robbe's Canadese verjaardag gaan vieren in een restaurant met een Belgische eigenaar en kreeg Robbe zijn Canadese mosselen met friet. De mosselen waren 3 keer groter dan de Belgische. De frieten ook.
Vandaag een luie dag. Winter en Robbe slapen nog. Een hele dikke danku aan iedereen voor de wensen. Bij elke kwam er een mega-glimlach op zijn 12-jarig smoeltje. Mama, hij heeft droomschoenen gekocht van zijn Ami.
Kortom, we sluiten een geslaagde vakantie af met wat sun - sea - sand tijd. Veel gezien, veel impressies, gemixt weer, maar we zullen het nooit vergeten en we keren met graag te terug naar ons Belgisch nest. Waar vrienden en familie zijn. Zonder emigratieplannen. Want home start nog altijd met de H van Humbeek.
Tuesday, August 25, 2009
Robbe verjaart.
Hier is het nu bijna 10u 's avonds op de 25e. Om 3PM hebben we Robbe een dikke knuffel gegeven om hem te zeggen dat hij alvast Belgisch 12 is. Op de Canadese 12 moet hij nog even wachten.
Maar ik weet wel dat hij het heel fijn zou vinden mochten jullie hem via deze weg gelukwensen. Karla, Maxim en Ella al een dikke danku voor jullie wensen. Hij heeft de walviskus gekregen. Hopelijk tot straks. Wij gaan nu slapen en morgenvroeg zullen we komen piepen. Dat geeft jullie een 9-tal uur. Hopelijk voldoende. xx
Maar ik weet wel dat hij het heel fijn zou vinden mochten jullie hem via deze weg gelukwensen. Karla, Maxim en Ella al een dikke danku voor jullie wensen. Hij heeft de walviskus gekregen. Hopelijk tot straks. Wij gaan nu slapen en morgenvroeg zullen we komen piepen. Dat geeft jullie een 9-tal uur. Hopelijk voldoende. xx
Monday, August 24, 2009
yiehaa a dream come true
we kwamen aan in victoria om iets te doen waar ik al een kleine 30 jaar van droom: walvissen zien.
maar er kwam een kink in de kabel: een muur van mist. heel uitzonderlijk in de zomer, maar veel voorkomend in de lente en herfst. er werd besloten om het vertrek uit te stellen.
maar 10 minuten later werd er toch vertrokken. we kregen de waarschuwing dat het bovendeks behoorlijk koud en nat zou worden door de mist. maar we wilden volharden.
een uur lang vaarden we door de mist.kou kou. geen idee waar we waren en eigenaardig genoeg boven ons een blauwe hemel.
winter viel na 5 minuten in slaap en is terug wakker geworden toen we de haven terug binnenvaarden ( en ja mama wees gerust we hadden een pull, een jas en een dekentje bij voor hem)
en toen, na een uur, werd de motor stilgelegd. muisstil. there is some whale activity in the area. iedereen turen en toen zag ik ze. in de verte in de mist. bij een zeilboot. en tot ieders vreugde stevenden ze recht op ons af. niet alleen zagen we ze maar er waren tevens onderwater microfoons die hun geluid oppikten. en dat maakte op mij nog meer indruk dan ze te zien.
tot drie keer toe verplaatsten we ons en zagen we orca's. superintelligente dieren, machtig mooi. matriarchaal en family minded (de jongen blijven heel hun leven bij de moeder).
op een gegeven moment waren we bijna omsingeld. onvergetelijk.
ik heb een poging ondernomen om foto's te maken maar door de weercondities had ik de grootste moeite. maar we hebben ze gezien, ze staan op foto en film. en we zullen ze nooit vergeten.
en onze startwenslijst (die we nooit dachten te verwezenlijken) is volmaakt: beer, bald eagle, moose, walvis. en daarbovenop een aantal anderen die grote indruk maakten : turkey vulture, hummingbird, mink, elk, deer, gartner snake, sunfish, starfish, steller's jay, raven, nutcracker, marmot, chipmunks, ospreys, loons, pika, zeehonden, alle roofvogels die ons pad kruisten, alle puma's en grizzly's die ons pad niet kruisten maar voor wie we overal werden gewaarschuwd.
om van al het andere natuurschoon nog te zwijgen.
en de ervaring om deze maand met de kids door te brengen. en vol verwondering te horen hoe robbe en arthur perfect converseren in het engels. winter de hele auto aan het schaterlachen brengt met zijn gevatte opmerkingen. en ons allemaal doet opschrikken als hij voor de honderste keer brult: een dikke drukker. ens ons allemaal een beetje doet zuchten als hij voor de 1000e keer mama mia van abba of carwash aanvraagt. en oh wee als je weigert.
de lijst is vol, de ziel en het gemoed zijn meer dan voldaan. nu nog wat genieten en dan gelukkig naar huis komen.
Sunday, August 23, 2009
In Cobble Hill
Gisteren, zaterdag, vroeg in de ochtend vertrokken van de Sunshine Coast. Met toch wel een beetje pijn in ons hart afscheid genomen van een zalig huis.
Een eerste boottocht naar Vancouver. Een turbo bezoek gedaan aangezien we om 12u aankwamen en om 17u al opnieu moesten vertrekken. Geweldige stad. Multi-cultureel, creatief, zee & bergen...en een fijne stad die heel open en hartelijk aanvoelt.
Filip had steeds meer last van zijn rug dus heeft hij voor de eerste keer in zijn leven een accupunctuur sessie gehad. In Chinatown zijn er grote apothekers met herbologists of dokters die je ter plaatse analyseren en raad, medicijnen of behandelingen geven. Ongelooflijk. En de rug...die was een pak beter. Gelukkig maar. Ik kreeg een turbodosis ginseng.
Nog lekker gegeten en dan een rush om onze ferry naar Vancouver Island niet te missen. En maar hopen dat we walvissen zouden zien...maar helemaal niks.
Vandaag zijn we Victoria gaan bezoeken. Opnieuw een aangename em mooie stad. Heel lekker gegeten met Dawn en Kevin en Spencer en Andrew. Nu moe....van al het reizen, bezoeken, indrukken en onderbroken nachten.
Morgen zouden we als opkikker walvissen gaan zoeken. Hopelijk...
Thursday, August 20, 2009
Vanuit een internetcafe aan de sunshine coast
jullie hebben al even niks meer van ons gehoord. wel we hadden geen toegang tot internet en we zijn aangekomen in het paradijs. voor de eerste keer tijdens een toch wel heel vermoeiende reis doen we lekker niks. dan genieten en zwemmen. we kunnen nu geen foto's tonen maar zodra we op vancouver island komen wel. om een lang verhaal kort te maken zijn we vorig weekend op 2 dagen van de rockies naar de sunshine coast gereden. we hebben onze home exchange in kamloops overgeslagen na een helse nacht waar we van stad tot stad moesten doorrijden omdat alle hotels, motels, b&b's waren volgeboekt (hockey trials, jazz festival, ...). het was meer dan zwaar. dus dachten we , we bijten nog even op onze tanden en dan hebben we bijna 6 dagen ipv 4 dagen op 1 plek. en toen we er uiteindelijk waren laat op zondag wisten we onmiddellijk dat we de juiste beslissing hadden genomen. goed weer en een toplocatie. we genieten nog een dag en dan op zaterdag vertrekken we naar vancouver en varen we 's avonds door naar vancouver island. onze laatste stop. het zal nog een drukke laatste week worden waarin we hopelijk bald eagles, orca's en walvissen zien. en we vieren robbe's verjaardag. vrijdagnamiddag varen we dan over naar de vs om door te rijden naar seattle. maar ondertussen horen jullie ons nog wel. dikke bezen. haw y'all doing.
Saturday, August 15, 2009
Nog eentje
De foto's van gisteren staan onder canada/Lake Louise. Sorry voor de vlekjes er zat vuil op de lens. De betere staan op een ander toestel maar we krijgen ze niet geupload.
Canada is ook:
- een hulpje aan de kassa in de supermarkt die je boodschappen tot bij de auto brengt en helpt inladen (no mam, you don't have to pay, that's a free service we offer you)
- hey, how y'all doing today als vaste begroeting
- grote auto's: gisteren zagen we een hummer rijden en die viel zelfs niet op
- toffe auto's die wij niet kennen: Ford Flex bvb
- een stopteken = STOOOOP ook al is er in de verste verte niemand te zien
- peace officers in plaats van agenten
- geen alcohol behalve in liquor stores en overal reclame voor cold beer
- heel grappig frans
- een moeilijke en triestige situatie met de indianen (first nations). zitten nu geisoleerd in reservaten en zijn vaak aan lager wal geraakt. op de highway staan de reservaten aangeduid en dan staat er ineens een bord "attention, pedestrians on the highway" en inderdaad 1 km verder wandelt er een op de pechstrook. Maar het blijven machtige mensen om te zien. Hopelijk dient een oplossing zich aan.
- elke canadees die we tegenkomen is een first generation. bijna allemaal zijn hun ouders van europa of zuid-amerika. gek. en we zijn al een aantal 60ers en 70ers tegengekomen met een overduidelijk duits accent die naar hier zijn gekomen tijdens of na WO2. Je stelt je wel wat vragen dan...
Daaaaag.
Canada is ook:
- een hulpje aan de kassa in de supermarkt die je boodschappen tot bij de auto brengt en helpt inladen (no mam, you don't have to pay, that's a free service we offer you)
- hey, how y'all doing today als vaste begroeting
- grote auto's: gisteren zagen we een hummer rijden en die viel zelfs niet op
- toffe auto's die wij niet kennen: Ford Flex bvb
- een stopteken = STOOOOP ook al is er in de verste verte niemand te zien
- peace officers in plaats van agenten
- geen alcohol behalve in liquor stores en overal reclame voor cold beer
- heel grappig frans
- een moeilijke en triestige situatie met de indianen (first nations). zitten nu geisoleerd in reservaten en zijn vaak aan lager wal geraakt. op de highway staan de reservaten aangeduid en dan staat er ineens een bord "attention, pedestrians on the highway" en inderdaad 1 km verder wandelt er een op de pechstrook. Maar het blijven machtige mensen om te zien. Hopelijk dient een oplossing zich aan.
- elke canadees die we tegenkomen is een first generation. bijna allemaal zijn hun ouders van europa of zuid-amerika. gek. en we zijn al een aantal 60ers en 70ers tegengekomen met een overduidelijk duits accent die naar hier zijn gekomen tijdens of na WO2. Je stelt je wel wat vragen dan...
Daaaaag.
Even off-line
We gaan nu naar Shuswap Lakes. Naar zonniger oorden, want hier is het nog altijd 9gr en regenachtig.
De 18e gaan we dan naar Pender Harbour. Ik weet niet of we daar on-line kunnen. Indien niet dan horen jullie ons pas terug rond de 22e. Bij Dawn en Kevin die in juli bij ons waren. Op Vancouver Island. Weer wat avonturen rijker. Daaaaag.
De 18e gaan we dan naar Pender Harbour. Ik weet niet of we daar on-line kunnen. Indien niet dan horen jullie ons pas terug rond de 22e. Bij Dawn en Kevin die in juli bij ons waren. Op Vancouver Island. Weer wat avonturen rijker. Daaaaag.
Een korte bijdrage
We staan op het punt te vertrekken naar Shuswap Lakes waar we op het meer zullen verblijven bij Ernie & Debbie.
Een lange rit voor de boeg. Het Calgary huis is proper. Oef.
Gisteren een schitterende dag gehad. Machtig mooie plekken gezien in mindere omstandigheden (heel kou tot 0 graden, regen, bewolkt). Maar als het zonnetje er dan even doorkwam...wow. We bezochten Lake Lousise, we deden 2x de Bow Valley Parkway en reden een stuk richting noorden op de Icefields Highway richting Jasper tot aan Peyto Lake. Met zon moet dit meer betoverend mooi zijn.
Ons hoogtepunt was Moraine Lake. Bekijk gewoon de foto's en je zal begrijpen waarom.
Andere hoogtepunten: een zwarte mamabeer met kleintjes die voor onze neus de Highway overstak. Zo geweldig dat we vergaten foto's te maken. Prachtige elks die we tot heel dichtbij konden benaderen. En toen we uitstapten temidden van het park hoorden we ineens "hey joehoe". De auto die in tegenovergestelde richting was gestopt waren de Belgische meiden en jongens die we op het vliegtuig hadden leren kennen. Ze hadden al veel gedaan, maar waren redelijk verkleumd. Haddem mindergoed weer gehad dan wij. Maar twas tof om hen te zien.
's Avonds nog een beer van heeeeel dichtbij en een elk. twas weer een mooie dag.
Een lange rit voor de boeg. Het Calgary huis is proper. Oef.
Gisteren een schitterende dag gehad. Machtig mooie plekken gezien in mindere omstandigheden (heel kou tot 0 graden, regen, bewolkt). Maar als het zonnetje er dan even doorkwam...wow. We bezochten Lake Lousise, we deden 2x de Bow Valley Parkway en reden een stuk richting noorden op de Icefields Highway richting Jasper tot aan Peyto Lake. Met zon moet dit meer betoverend mooi zijn.
Ons hoogtepunt was Moraine Lake. Bekijk gewoon de foto's en je zal begrijpen waarom.
Andere hoogtepunten: een zwarte mamabeer met kleintjes die voor onze neus de Highway overstak. Zo geweldig dat we vergaten foto's te maken. Prachtige elks die we tot heel dichtbij konden benaderen. En toen we uitstapten temidden van het park hoorden we ineens "hey joehoe". De auto die in tegenovergestelde richting was gestopt waren de Belgische meiden en jongens die we op het vliegtuig hadden leren kennen. Ze hadden al veel gedaan, maar waren redelijk verkleumd. Haddem mindergoed weer gehad dan wij. Maar twas tof om hen te zien.
's Avonds nog een beer van heeeeel dichtbij en een elk. twas weer een mooie dag.
Friday, August 14, 2009
Mama dag
Aan mijn mama en alle mama's die Antwerpse roots hebben een hele gelukkige mama-dag gewenst! smak smak.
Thursday, August 13, 2009
Regen en 9 graden
Ja het kan hier snel veranderen qua weer. Dus lekker uitgeslapen en lekker thuis gebleven. Sowieso zijn we allemaal zo stijf van de afdaling gisteren dat elke trap er teveel aan is. Aie, oei... en morgen treedt de tweede dag van stijfheid in. Dus tzal niet beteren.
Wat hebben we vandaag geleerd: Rik had een crush op de blonde van Abba (aha), Ami is nog steeds de zus van Winter, en truckers zijn nog steeds drukkers. Morgen wordt hopelijk zonniger. We trekken naar Lake Lousie en nadien de Icelands Parkway op.
Wat hebben we vandaag geleerd: Rik had een crush op de blonde van Abba (aha), Ami is nog steeds de zus van Winter, en truckers zijn nog steeds drukkers. Morgen wordt hopelijk zonniger. We trekken naar Lake Lousie en nadien de Icelands Parkway op.
En toen waren er de Rockies....
Gisteren richting Banff vertrokken - richting Rocky Mountains. Al snel doemen ze voor ons op en geven een heel ander gevoel dan bvb. naar "onze" Alpen te rijden. De Rockies lijken dichterbij, geen heuvels ervoor, gewoon prairie en dan boenk: den berg.
Een eerste tussenstop bij overstromingsmeren van de rivier leveren nog geen Bald Eagles op, maar wel een mooi koppel Loones met jong (ijsduikers).
In Banff gaan we eerst zoals een grote horde toeristen met de eitjes de berg op om een prachtig zicht te hebben over de Rockies. In tegenstelling tot de horde toeristen vinden we bovenaan een pad dat zegt 8.5km tot warmwaterbaden (aha, vlakbij stond de auto geparkeerd). Wij te voet van 2.200m naar beneden en komen meer chipmunks - pika's (die hadden we nog niet eerder gezien) en marmotten tegen dan mensen...
Beneden komen ze echter tot de vaststelling dat ze aan andere warmwaterbronnen uitkomen en de tocht wordt minstens dubbel zo lang :-(
Toch besluiten we nog niet naar huis te gaan en nog iets verder te gaan tot Johnston Canyon. Deze Canyon ligt langs een stukje weg waarvan gezegd wordt dat je hier zeer voorzichtig moet rijden (max 40-50km/hr) wegens veel wilde dieren.... Net als ze hierover gaan twijfelen komen we 3 Elk mannetjes tegen...imposante dieren met een majestueus gewei. Net voor de Canyon kruisen we dan nog een zeer onverwachte jongen: wolf of coyote we zijn er nog niet uit.
Na een korte trip in de Canyon en een gezellig avondmaal in een gezellige echte retro (en de enige) eetgelegenheid keren we moe maar voldaan terug naar Calgary.
Fotoos staan in een nieuw album wegens reeds teveel in het vorige ;-)
Tuesday, August 11, 2009
Heritage Park & Calgary.
2 dagen wat dichter bij huis gebleven. Gisteren naar Heritage Park geweest, een Canadees Bokrijk waar op prachtige wijze de geschiedenis te bewonderen was. En voor de insiders: er was een Wolff cottage waar ik prompt een foto van nam en toen ik binnen ging kijken bleek het de woning van een van de eerste Canadese landmeters te zijn. Spooky.
We hebben ook met een stoomtrein gereden tot groot jolijt van Winter. En er was een magnifieke retro kermis. Voor Filip en mezelf waren er heel veel deja vu's (sorry ik vind geen accenten op dit klavier) uit Little House on the Prairie (tatatara tatara), cowboy films, series uit onze jeugd. Fijn om te zien.
Naast Heritage Park is er een meer waar we nadien gingen zwemmen. Arthur moest dringend plassen dus zei ik dat hij het maar in het water moest doen. En toen kwam er eem rescue boot aan met vriendelijke agenten die ons zeer vriendelijk lieten weten dat er no bathing or swimming was in dit meer aangezien het drinkwater was. Arthur keek ineens heel bezorgd. En toen Robbe die later was toegekomen zei " oh dan kan ik bukken en een beetjke drinken" viel Arthur schaterlachend om en maande zijn broer aan om toch zeker nog 5 minuten te wachten.
Vandaag hebben we de kids laten uitslapen en zijn we nadien naar Calgary gegaan.
Niet heel veel te zien maar Robbe heeft voor zijn 12e Bday echte boots gekregen. Het viel ons op dat hij ook prompt als een cowboy begon te stappen. Volgens hem door de hakken. Indrukwekkend was de Calgary tower (545 feet hoog) met glazen vloer. Mooi zicht van Calgary - dat niet zo groot is - met de rockies op de achtergrond. Morgen naar Banff en verder. Yippie.
We hebben ook met een stoomtrein gereden tot groot jolijt van Winter. En er was een magnifieke retro kermis. Voor Filip en mezelf waren er heel veel deja vu's (sorry ik vind geen accenten op dit klavier) uit Little House on the Prairie (tatatara tatara), cowboy films, series uit onze jeugd. Fijn om te zien.
Naast Heritage Park is er een meer waar we nadien gingen zwemmen. Arthur moest dringend plassen dus zei ik dat hij het maar in het water moest doen. En toen kwam er eem rescue boot aan met vriendelijke agenten die ons zeer vriendelijk lieten weten dat er no bathing or swimming was in dit meer aangezien het drinkwater was. Arthur keek ineens heel bezorgd. En toen Robbe die later was toegekomen zei " oh dan kan ik bukken en een beetjke drinken" viel Arthur schaterlachend om en maande zijn broer aan om toch zeker nog 5 minuten te wachten.
Vandaag hebben we de kids laten uitslapen en zijn we nadien naar Calgary gegaan.
Niet heel veel te zien maar Robbe heeft voor zijn 12e Bday echte boots gekregen. Het viel ons op dat hij ook prompt als een cowboy begon te stappen. Volgens hem door de hakken. Indrukwekkend was de Calgary tower (545 feet hoog) met glazen vloer. Mooi zicht van Calgary - dat niet zo groot is - met de rockies op de achtergrond. Morgen naar Banff en verder. Yippie.
Monday, August 10, 2009
Canada is...
geweldig eten.
de restaurants gaan de hamburger kant op in het binnenland, maar hier in calgary zal er zeker een breder aanbod zijn. de supermarkten zijn ongelooflijk. vers, veel, lekker.
meters in plaats van kilometers.
lieve mensen. hartelijk, warm, en veel minder dik dan de amerikanen.
warm weer nu. in de bergen eerder fris en zeeeer wisselvallig. maar dat zijn de bergen.
grote auto's en megatrucks die aan 100km per uur ons voorbijsteken op de helling.
mooie huizen en knappe farms.
overweldigende natuur. dat overstijgt sowieso al de rest.
de restaurants gaan de hamburger kant op in het binnenland, maar hier in calgary zal er zeker een breder aanbod zijn. de supermarkten zijn ongelooflijk. vers, veel, lekker.
meters in plaats van kilometers.
lieve mensen. hartelijk, warm, en veel minder dik dan de amerikanen.
warm weer nu. in de bergen eerder fris en zeeeer wisselvallig. maar dat zijn de bergen.
grote auto's en megatrucks die aan 100km per uur ons voorbijsteken op de helling.
mooie huizen en knappe farms.
overweldigende natuur. dat overstijgt sowieso al de rest.
Sunday, August 9, 2009
Rodeo Day....
Vandaag na een goeie nachtrust en ontbijt op het terras in de zon richting Olds.
Een klein stadje temidden de prairie voor een echte rodeo day met alles erop en eraan.
Cowboys & cowgirls alom en een heel programma dat start van 's middags.
Eerst een "modeshow" van prijsbeesten, waar zowaar een Belgisch raspaard met de hoofdvogel gaat lopen ;-)
Dan onder het motto: "Jong geleerd is oud gedaan"... per 3 kids een wilde pony zo lang mogelijk aan een touw houden of nog beter...1 van de drie zo snel mogelijk op de pony zijn rug.
Of voor de allerkleinsten: zo lang mogelijk op een schaap blijven zitten.... ;-)
Dan het serieuzere werk:
* Snelheidswedstrijden met 2-span in een pieteklein karreke - eerst rond een paar tonnen en dan volle galop rond de piste
* Snelheidswedstrijden met 4-span en huifkarreken....nog sneller gaan die!
* Bronco rijden zonder en met zadel....die mannen manken allemaal
* Hetzelfde maar dan op een stier...minder heftig bokkend, maar gevaarlijker als je er af ligt blijkbaar :-(
* Kalfje vangen tegen tijd met de lasso.....van Gaia hier geen spoor
* Jonge stier tegen de grond krijgen nadat je je van je paard er bovenop stort....of toch meestal
* Met 3 cowboys/girls 3 koeien uit een troep afzonderen en we dan aan de andere kant in een afspanning drijven
En tussendoor allerhande dieren die de kinderen kunnen aaien - opnemen - etc...kermistoestellen die zaarschijnlijk tijdens de winter ineen gelast werden en hier 50jaar geleden al verboden werden en een hele batterij landbouwmachines die in ons landje niet op de baan zouden passen wegens te hoog/breed/lang ;-)
Alle fotoos natuurlijk te bezien via de gekende link...
Tips
Als jullie dubbelklikken op de foto's dan zie je ze int groot.
En we hebben een uitgebreide selectie op picassa gezet:
http://picasaweb.google.com/tygaume
klik op de visual van de rode truck.
er staan captions onder met wat uitleg.
wij gaan nu naar een echte rodeo. yiehaaa.
En we hebben een uitgebreide selectie op picassa gezet:
http://picasaweb.google.com/tygaume
klik op de visual van de rode truck.
er staan captions onder met wat uitleg.
wij gaan nu naar een echte rodeo. yiehaaa.
Saturday, August 8, 2009
dag 3...
een wreed schattige canadese hond die bijna mee moest...
en opeens stond daar een moose. en even snel was ze verdwenen.
een prachtige vogel. steller's jay.hallo allemaal
hoe gaat het daar. we zitten nu in calgary en ...we zijn heel moe maar heel happy.
hier is al een eerste impressie. het zijn een 10-tal posts in totaal. bovenaan de foto's , onderaan de uitleg.
dikke kussen van ons allemaal.
xx
hier is al een eerste impressie. het zijn een 10-tal posts in totaal. bovenaan de foto's , onderaan de uitleg.
dikke kussen van ons allemaal.
xx
dag 3 tja er was zoveel moois.
cameron lake, een uniek geologisch fenomeen. prairies op 2000 meter hoogte. met sneeuw. en dat in co;binatie met een betoverend meer.
waterton lake. en keien gooien. wat moet er meer zijn.
dag 3 waterton tris
beer nr 3, een bruine deze keer en volgens de kinderen zonder enige twijfel een grizzly. een kleine grizzly maar zeker een grizzly. wij houden het bij een bruine beer.
een hike naar de falls
onze nieuwe vriend, de chipmunk.dag 3 waterton vervolg
red rock canyon had zijn naam niet gestolen.
onze eigen 3 beren
beer 1
beer 2, enkele minuten later.
onze eigen 3 beren
beer 1
beer 2, enkele minuten later.
Dag 3: Waterton
Onze eerste beer. En aangezien wij niet beschikken over een mega-telelens...zat hij dus echt vlakbij.
We waren gestart met een kudde bizons. Aan de ingang van Waterton is er een afgesloten reservaat ter bescherming van deze machtige beesten. Bull in real life.
De prairie met Waterton op de achtergrond. Een van de mooiste landschappen die ik al gezien heb.
We waren gestart met een kudde bizons. Aan de ingang van Waterton is er een afgesloten reservaat ter bescherming van deze machtige beesten. Bull in real life.
De prairie met Waterton op de achtergrond. Een van de mooiste landschappen die ik al gezien heb.
dag 2 vervolg
Het zicht op weg naar Elkford.
Prachtige voorbode van de echte Rockies. Maar al heel indrukwekkend.
Onze thuis voor 3 dagen.
De eerste van velen. Maar de verwondering bleef. Wederzijds.
Prachtige voorbode van de echte Rockies. Maar al heel indrukwekkend.
Onze thuis voor 3 dagen.
De eerste van velen. Maar de verwondering bleef. Wederzijds.
dag 3
vroeg uit de veren en op weg naar waterton lakes, ons eerste reservaat. via de crowsnest pass verlieten we de rocky mountains. een eerste spectaculair moment was toen we frank's slide passeerden. geen schuifaf...wel een natuurramp. in 1903 brak een deel van een berg af en bedolf een volledig stad frank genaamd onder de brokstukken. 70 inwoners overleefden de ramp niet. tot vandaag blijft de site zoals hij toen was. ter nagedachtenis.
want hun geschiedenis...daar zijn de canadezen bijna obsessief mee bezig. op elke straathoek is er een historic place, heritage point...je merkt dat hun korte geschiedenis een soort identiteits-drive creeert.
na de rockies kwamen we ineens op de prairies. bijzonder. na een bergomgeving ineens eindeloze glooiingen. vol koeien en cowboys.
na 2 uur kwamen we in waterton. de canadese kant is redelijk beperkt in vergelijking met het amerikaanse glacier park. we besloten een eerste route te volgen en amper 10 minuten later stonden we oog in oog met onze eerste beer. ongelooflijk. een jonge zwarte beer die bessen aan het eten was. wow.
toen hij verdween, reden we verder. en 5 minuten later, nog een beer! opnieuw een zwarte die onverstoorbaar op 20 meter van de auto wandelde. muisstil waren we. dit was meer dan we hadden durven hopen.
op het einde van de route kwamen we in de red rock canyon. vuurrode rotsen met woeste bergrivieren. en ondertussen rondom ons een prachtig vergezicht.
en op de etrugweg - als kers op de taart - zagen we in een vallei ineens een bruine beer. hij was er, en toen weer weg. we beseften hoeveel geluk we hadden gehad dat we op 1 dag 3 beren hadden gezien.
in waterton village verorberden we onze tweede hamburger (er was gewoon niks anders). hier staat het meest prachtige hotel dat ik ooit heb gezien. hoog boven waterton lake. onvergetelijk.
onze tweede route leidde naar cameron lake. een unieke plek waar door het ontstaan van de rockies de prairie tot tegen de bergtop is gestuwd. een groene bergflank met sneeuw, boven een meer.
net toen we wilden vertrekken zag ik een prachtige vogel (een bluebird denk ik, carl?) en stond er opnieuw een mama moose aan de oevers van het meer.
en toen we bij de auto kwamen...opnieuw een kolibri. magnifiek.
voldaan keerden we terug naar huis. onze laatste nacht in elkford.
de kids zitten ondertussen achter mij naar een tv van 2m op 3 meter (!) naar brother bear te kijken. we krijgen niet genoeg van de beren :-)
we gaan nu even inkopen doen. straks meer en foto's.
want hun geschiedenis...daar zijn de canadezen bijna obsessief mee bezig. op elke straathoek is er een historic place, heritage point...je merkt dat hun korte geschiedenis een soort identiteits-drive creeert.
na de rockies kwamen we ineens op de prairies. bijzonder. na een bergomgeving ineens eindeloze glooiingen. vol koeien en cowboys.
na 2 uur kwamen we in waterton. de canadese kant is redelijk beperkt in vergelijking met het amerikaanse glacier park. we besloten een eerste route te volgen en amper 10 minuten later stonden we oog in oog met onze eerste beer. ongelooflijk. een jonge zwarte beer die bessen aan het eten was. wow.
toen hij verdween, reden we verder. en 5 minuten later, nog een beer! opnieuw een zwarte die onverstoorbaar op 20 meter van de auto wandelde. muisstil waren we. dit was meer dan we hadden durven hopen.
op het einde van de route kwamen we in de red rock canyon. vuurrode rotsen met woeste bergrivieren. en ondertussen rondom ons een prachtig vergezicht.
en op de etrugweg - als kers op de taart - zagen we in een vallei ineens een bruine beer. hij was er, en toen weer weg. we beseften hoeveel geluk we hadden gehad dat we op 1 dag 3 beren hadden gezien.
in waterton village verorberden we onze tweede hamburger (er was gewoon niks anders). hier staat het meest prachtige hotel dat ik ooit heb gezien. hoog boven waterton lake. onvergetelijk.
onze tweede route leidde naar cameron lake. een unieke plek waar door het ontstaan van de rockies de prairie tot tegen de bergtop is gestuwd. een groene bergflank met sneeuw, boven een meer.
net toen we wilden vertrekken zag ik een prachtige vogel (een bluebird denk ik, carl?) en stond er opnieuw een mama moose aan de oevers van het meer.
en toen we bij de auto kwamen...opnieuw een kolibri. magnifiek.
voldaan keerden we terug naar huis. onze laatste nacht in elkford.
de kids zitten ondertussen achter mij naar een tv van 2m op 3 meter (!) naar brother bear te kijken. we krijgen niet genoeg van de beren :-)
we gaan nu even inkopen doen. straks meer en foto's.
dag 2
het was een korte, woelige nacht. iedereen was nog uit zijn ritme.
enige voordeel: we waren vroeg op stap voor onze eerste hike. we volgden de rivierbedding en kwamen steeds meer onder de indruk van de canadese natuur.
na een middagdut was het tijd voor een tweede hike, naar een waterval en een bergmeer. opnieuw prachtig. toen we nadien door elkford reden zagen we 1, 2 ...20 hindes. die blijkbaar allemaal afzakten naar het groene gras van tuinen en bermen.
thuis hebben de jongens gemoumtainbiked...er waren jumps in het bos.
en toen zag ik wat tot nu voor mij het meest memorabele dier was: een bijenkolibri. zo klein. ik dacht eerst dat het een insect was. maar het gebrom van de vleugels en de bek die ik zag toen hij wegvloog. ongelooflijk. maar geen foto. enkel een herinnering.
enige voordeel: we waren vroeg op stap voor onze eerste hike. we volgden de rivierbedding en kwamen steeds meer onder de indruk van de canadese natuur.
na een middagdut was het tijd voor een tweede hike, naar een waterval en een bergmeer. opnieuw prachtig. toen we nadien door elkford reden zagen we 1, 2 ...20 hindes. die blijkbaar allemaal afzakten naar het groene gras van tuinen en bermen.
thuis hebben de jongens gemoumtainbiked...er waren jumps in het bos.
en toen zag ik wat tot nu voor mij het meest memorabele dier was: een bijenkolibri. zo klein. ik dacht eerst dat het een insect was. maar het gebrom van de vleugels en de bek die ik zag toen hij wegvloog. ongelooflijk. maar geen foto. enkel een herinnering.
dag 1
een lange reis voor de boeg. de dag starte met een amerikaans ontbijt: vet, plastiek, slappe koffie en tv.
en toen begonnen we eraan. mijlen aan een stuk doorheen een dor stukje amerika waar zeer weinig te zien was. wel beseften we dat in amerika alles groot is. grote auto's, grote supertrucks, grote wegen...yippie zei winter.
via spokane en coeur d'alene ging het noordwaarts richting canadese grens. we stopten in een klein dorpje om te lunchen en onze eerste hamburger was een feit. super lieve mensen wel, die ons met de glimlach bedienden. we leerden ook dat je dus niet aan een tafel gaat zitten maar je braaf op het lijstje laat zetten "to be seated".
hoe dichter we bij de grens kwamen hoe meer spanning...en toen "yes, we zijn in canada". iedereen juichen en yippie. en toen een huilconcert op de achterbank. winter was ontroostbaar. want nu waren we eindelijk in canada. waar we al zo lang over praatten...en nu reden we verder. even een lesje aardrijkskunde gegeven op 3-jarig niveau. winter weet nu dat er canada 1, 2, 3, 4 en 5 zal zijn. 5 plekjes waar we gaan logeren. en weg waren de tranen.
onze eerste rit door canada leverde al prachtige vergezichten op en ons eerst wilde dier: een mama moose met kindje moose die in de rivier waren aan het drinken. prachtig. tegen valavond kwamen we aan in het huis in elkford. ondertussen hadden we al zeker 20 hindes gezien, velen met bambi's. elkford was duidelijk niet voor niets "wildlife capital of canada".
thuis gekomen, de bedden opgedekt en allemaal snel in slaap gevallen.
en toen begonnen we eraan. mijlen aan een stuk doorheen een dor stukje amerika waar zeer weinig te zien was. wel beseften we dat in amerika alles groot is. grote auto's, grote supertrucks, grote wegen...yippie zei winter.
via spokane en coeur d'alene ging het noordwaarts richting canadese grens. we stopten in een klein dorpje om te lunchen en onze eerste hamburger was een feit. super lieve mensen wel, die ons met de glimlach bedienden. we leerden ook dat je dus niet aan een tafel gaat zitten maar je braaf op het lijstje laat zetten "to be seated".
hoe dichter we bij de grens kwamen hoe meer spanning...en toen "yes, we zijn in canada". iedereen juichen en yippie. en toen een huilconcert op de achterbank. winter was ontroostbaar. want nu waren we eindelijk in canada. waar we al zo lang over praatten...en nu reden we verder. even een lesje aardrijkskunde gegeven op 3-jarig niveau. winter weet nu dat er canada 1, 2, 3, 4 en 5 zal zijn. 5 plekjes waar we gaan logeren. en weg waren de tranen.
onze eerste rit door canada leverde al prachtige vergezichten op en ons eerst wilde dier: een mama moose met kindje moose die in de rivier waren aan het drinken. prachtig. tegen valavond kwamen we aan in het huis in elkford. ondertussen hadden we al zeker 20 hindes gezien, velen met bambi's. elkford was duidelijk niet voor niets "wildlife capital of canada".
thuis gekomen, de bedden opgedekt en allemaal snel in slaap gevallen.
de reis
het was een lange reis. de start was al traag want aangezien ze ons hadden toegevoegd, was de vlucht opnieuw overboekt en moesten er dus nieuwe vrijwilligers gezocht worden. het fijne was dat we niet als onbekenden vertrokken. hallo familie corne, gaan jullie er vandaag wel voor? (tgaat wat traag want tis hier qwerty)
met een uur vertraging aangekomen in philadelphia. en we waren maar net op tijd voor de tweede vlucht. veel geslapen, maar toch redelijk murw aangekomen in seattle. en ja hoor, een blij weerzien met onze koffers. het afhalen van de auto ging ook heel vlot (toffe ruime monovolume). en dan op onze tanden gebeten om nog 2 uur te rijden tot aan het hotel. filip reed. ik was het merendeel bij bewustzijn :-)
met een uur vertraging aangekomen in philadelphia. en we waren maar net op tijd voor de tweede vlucht. veel geslapen, maar toch redelijk murw aangekomen in seattle. en ja hoor, een blij weerzien met onze koffers. het afhalen van de auto ging ook heel vlot (toffe ruime monovolume). en dan op onze tanden gebeten om nog 2 uur te rijden tot aan het hotel. filip reed. ik was het merendeel bij bewustzijn :-)
eindelijk on-line
yippie. we zitten nu in calgary en hebben internet. ik zal nu dus even de afgelopen dagen overlopen.
Monday, August 3, 2009
Still home
Na een spannende ochtend van bagage inladen, uitladen, inchecken, douane...zaten we aan de gate te wachten. En toen "the plane is overbooked". Om even kort door de bocht te gaan: ons vertrek is dus 24u uitgesteld. Gelukkig is de pijn verzacht door een financiële compensatie waarmee de kids prompt nieuwe reisplannen begonnen te maken.
Vandaag gaan we er dus écht voor. We hebben beloofd dat wij zeker niet van de vlieger zullen stappen.
Eén kleine stress factor blijft: niettegenstaande harde garanties zijn ze vergeten onze baggage van de vlieger te halen waardoor die nu in Philadelphia of Seattle is. We hopen op een warme reünie!
Vandaag gaan we er dus écht voor. We hebben beloofd dat wij zeker niet van de vlieger zullen stappen.
Eén kleine stress factor blijft: niettegenstaande harde garanties zijn ze vergeten onze baggage van de vlieger te halen waardoor die nu in Philadelphia of Seattle is. We hopen op een warme reünie!
Subscribe to:
Posts (Atom)