het was een korte, woelige nacht. iedereen was nog uit zijn ritme.
enige voordeel: we waren vroeg op stap voor onze eerste hike. we volgden de rivierbedding en kwamen steeds meer onder de indruk van de canadese natuur.
na een middagdut was het tijd voor een tweede hike, naar een waterval en een bergmeer. opnieuw prachtig. toen we nadien door elkford reden zagen we 1, 2 ...20 hindes. die blijkbaar allemaal afzakten naar het groene gras van tuinen en bermen.
thuis hebben de jongens gemoumtainbiked...er waren jumps in het bos.
en toen zag ik wat tot nu voor mij het meest memorabele dier was: een bijenkolibri. zo klein. ik dacht eerst dat het een insect was. maar het gebrom van de vleugels en de bek die ik zag toen hij wegvloog. ongelooflijk. maar geen foto. enkel een herinnering.
No comments:
Post a Comment